We gaan voor de extra (s)mile

Om het schooljaar af te ronden heb ik mijn zinnen gezet op een vacature van de spectrumschool in Borgerhout. Vandaag gaan solliciteren en helemaal weg van die school. Jonge leerlingen, vaak migranten die in een brede eerste graad de ruimte krijgen om hun verdere keuze te maken, in kleine klassen en met lesmethodes die je alleen mogelijk achtte nadat de fel bevochten hervorming er gekomen zou zijn. Nee, ze nemen daar het voortouw ( al vier jaar) en niet eens gekoesterd door het ministerie of uitgemeten in de media. Nee daar op de Plantin-Moretuscampus gaan ze voor onderwijs dat niet breedsparakerig van iedere leerling een zogezegde VIP maakt maar hem of haar wel in zijn waardigheid laat. We zijn een buitenbeentje, zei de adjunct-directrice en we worden smalend als een zoveelste schooltje voor Buitengewoon Secundair Onderwijs afgedaan. Lees: haal de melaatsenratel maar boven, te mijden…..
Het spreekt vanzelf dat ik daar mee een keitje in de bedding van het onderwijs wil verleggen. Er zijn nog vier kandidaten en hoewel ik bachelorgewijs Frans mag, kan (en heb) onderwijzen ( onderwezen): moge de beste winnen.
En daarom doe ik een beroep op U, spread de message: Six wil de extra mile gaan in Borgerhout.

Om zijn carrière in schoonheid te eindigen? Misschien.

Om de afspraak met de onderwijsgeschiendenis niet te missen. Allicht.

Maar vooral pour ne pas mourir idiot.

Help, deze keer ben ik niet vies van een beetje push (politici zich onthouden)

`Forward deze boodschap

en als ik het haal: fiets ik de eerste schooldag het hele eind van Ukkel naar Borgerhout

Advertenties