Beste vrienden

imgresMijn lesopdrachten zijn up to date en ik bevind mij in een unieke situatie: alles draait om Frans en Nederlands in Brussel. Ik doceer beide vakken in twee verschillende scholen. De leerlingen hebben veelal een voldoende tot stevige basis in de twee talen. Ze zijn tussen twaalf en achttien maar de leeftijd is niet indicatief voor de graad van beheersing. Ze zijn of tweetalig van thuis-uit of door een lagere school in het Nederlands. En heel merkwaardig alhoewel ook niet: in de lessen  Frans leren ze ook Nederlands ( de voertaal is Nederlands). Franstaligen wiens moedertaal beïnvloed wordt door het Nederlands: opmerkelijk. Omgekleed natuurlijk ook: gallicismen bij de vleet. Maar zeker niet daarom getreurd. Ik schat dat stilaan twintig procent van de schoolgaande jeugd in Brussel in dit scenario verkeert. Dat wil zeggen dat we generaties opleiden die met een zekere naturel beide talen ( en andere) verder zullen verwerven, gebruiken en zelf aan hun kinderen doorgeven. Wonderrecepten zijn er niet , projecten om leraars uit beide netten onderling  te dispatching zijn zeldzaam. Het zijn leraars zelf die bij toeval of intentioneel voldoende flexibiliteit (moeten?) hebben om aan taal-kruisbestuiving te doen en hier expertise in te verwerven: I am not a saint, maar in twee taalsferen vertoeven is soms goddelijk. Je wordt er al Brusselaar ook beter van, hoopvoller in de overtuiging dat Brussel niet het probleem is maar zeker de aanzet van de oplossing.

Sorry voor zoveel sérieux !

Advertenties