Tags

,

Van Gils & Gasten volg ik al het hele seizoen en ook een flink aantal keren live in de studio. Geen kwaad woord maar ook geen onzinnige lof.

De moeder van alle praatprogramma’s is momenteel De Wereld Draait Door met Mathijs Vannieuwkerke. Geen vergelijk mogelijk, zou ook niet eerlijk zijn want na tien jaar is DWDD het best gerodeerde en immer vernieuwendste format in ons taalgebied.

Mathijs is ontwapenend en iemand die zijn gasten in een liefdevolle wurggreep houdt, Lieven is empatisch, beetje koel maar laat nooit het achterste van de tong zien.

Maar het grootste verschil zit hem in het stramien. DWDD kan zijn uitzending helemaal omgooien, exclusief wijden aan een thema, een pop-up museum beginnen en jaarlijks een extra-uitzending van Adriaan van Dis ‘  mythische boekenprogramma gasteren.

Van Gils en Gasten drijft op een braaf stramien; vier gasten en al eens een muzikaal intermezzo.

Screen Shot 2015-11-09 at 14.34.33 Screen Shot 2015-11-09 at 14.34.48
En daarom en niet om VGEG te bruuskeren een voorstel om na Sven Nys en de Kampioenen het programma om te gooien. Er dient zich een unieke kans aan met de laatste aflevering van Bevergem ( komt in het tijdsslot voor VGEG….).

Een soort spin-off van de finale aflevering. Napraten over spraakmakend en sprankelend drama op de VRT. Natuurlijk had Bevergem (BVG) op één gemoeten. Maar goed er zijn andere vragen te bedenken.

een panel van de makers: al wie meegeschreven/geacteerd heeft
iemand van het productiehuis
het hoof drama

en special guests, de zongenaamde side-kicks in de afleveringen

-ongetwijfeld het model dat De Prente speelt ( nadat ze in iedere aflevering betoverend expresso zet)

de bende van de Roste ( met het antwoord wat zich achter de deuren afspeelde met de verliezers van het partijtje ringelen)
Lorenzo & De Dikke

de gespreksitems:

de remonte van het West-Vlaams ( zoals bloot in de jaren zeventig in het theater: het mag maar het moet wel functioneel zijn)
de universaliteit van zo’n local story ( zullen we dit aan het buitenland kunnen slijten, Nederland….de States )

was absurdistisch niet een iets te gemakkelijk adjectief om deze reeks bij de kijker te slijten. BVG kreeg gaandeweg een hoog Twin Peaks-gehalte)

een productiehuis dat een verhaal per seizoen wil maken is er een dat misschien wel te hoog grijpt voor Vlaanderen ( zeker als het buitenland achterblijft)

de structuur van  het verhaal zat volgens De Standaard vol ’losse eindjes’. Maar misschien is die mysterieuze opbouw wel de nieuwe stijl.

en in BVG zijn de good guys onbetwist de bad guys, hoe sympathiek ook
( en als het doorgaat, het levend publiek vooraf de laatste uitzending laten zien bij wijze van opwarming en ook een unieke keer een question time voor het publiek inleggen. De gelegenheid om het niet te doen is te mooi…..)

Advertenties