Een cockpit is dus voortaan een kluis met een vertragingsmechanisme, behalve dan de kluis niet bemand is. De co-piloot van German wings zal onbetwist het doopceel gelicht worden, nog meer Airbus-piloten en security autoriteiten zullen hun opwachting maken voor de microfoon en bij Airbus zelve zijn ze nu al bezig met cel veiligheid van de veiligheid.

images-4H

ad de hakbijl kunnen volstaan die vroeger gewoon standaard was, moeten piloten wekelijks gescreend worden en wat nog allemaal om dit te voorkomen. Mij krijg je de eerste maanden niet meer in een vliegtuig, meer nog zolang de cockpitdeur niet ingeramd kan worden hou ik het voor bekeken.

Nee wat u nergens zal lezen is dat we na nine eleven in een spiraal van aan de zinsveriijstering grenzende veiligheidslogica terecht gekomen zijn. Iedere reiziger is een potentieel terrorist en we nemen er behalve het confisqueren van ons flesje water, fouillering, wachtslangen ook het risico bij dat we voor de veiligheid ook nog eens moeten sterven.

Wie stelt dat we wel bij een waterdicht veiligheidssysteem uitkomen negeert iets heel belangrijks: namelijk dat we het stadium van het absolute wantrouwen annex fobische angst uitkomen. De wereld is na 9/11 niet langer vertrouwenwekkend laat staan leuk. We zijn de onschuld totaal en volkomen kwijt. Wie dacht dat je de ellende ver van je bed kon houden is er aan voor de moeite: het verkeerde museum op de verkeerde dag en je bent er geweest.

Voor het zelfde geld is die co-piloot onwel geworden. Stel dat het zo was dan is de objectieve oorzaak van de ramp de onveiligheid van de veiligheid en de subjectieve oorzaak het terrorisme. Stel dat hij wel opzettelijk de kleine switch en de grote knuppel overgehaald heeft dan is de conclusie precies de zelfde. Maar dan wel een dubbel geval van terrorisme. Ik zie geen verschil tussen in een wolkenkrabber vliegen en je kist in een berg boren. In beide gevallen gebruik je terreur als wapen. Dat wapen is een wapen omdat het toont dat het nog eens een keer en vrijwel onbeperkt kan gebruikt worden. We leven nu met de angst dat geen enkele veiligheid absoluut veilig is, dat om het even wie de knik in de kop kan krijgen en ons ‘meeneemt’ en vooral dat het terrorisme in welke vorm dan ook niet te vermijden is. Je hoeft het niet op te zoeken, het komt naar je toe…..

Advertenties