Tags

, , ,

Colruyt. Zaterdagvond in de rij voor de kassa. Vrachtladinkje voor mij, halverwege uitgeserveerd. Maar de caissière raakt aan het kissebissen met de klante. Volgens mij kan het sneller, efficiënter maar ik heb er dan ook een dagje jachten en jagen opzitten.

nb2711colruyt_photopress Zal aan mij liggen maar het gaat voor geen meter: toch niet vooruit. Ik zou mezelf niet in de spiegel willen zien, een donderwolk van een gezicht zet ik op, schuifelend heen en weer om de resterende inhoud van de kar te checken. Nog een zak diepvries aan toe en die wordt dan zo keurig weer dicht geklipt….. Ja zelfs sottovoce  klinkt mijn commentaar.

Ik ben aan de beurt. Ze vraagt of ik een boekje wil, loopt


naar de kassa en offreert me “Mijn kookboekje” een promo-dingetje van Maredsous.  Hoe attent van die meid, ze had me in de smiezen en had me evengoed de rekening en het nakijken kunnen geven. In Brussel en in perfect Nederlands. Ik smelt, complimenteer haar met haar Nederlands. Vraag waar ze dat geleerd heeft, toch zeker niet op school? Toch wel, mijnheer, de basisschool, zegt ze, in het Nederlands gedaan en dan naar een Franstalig lyceum. Wauw…. Goed tweetalig, voorkomend en overigens mooi. Van dat laatste afgezien: zo heb ik ze graag, mijn caissières. Een speciaal ras.

Zaterdagavond, van mijn paard gebliksemd, ik moest het u vertellen.

Advertenties