Tags

,

 

Stel we legaliseren morgen de hele boel. Drugs zijn vrij verkrijgbaar, via de apotheek. U hoort geen enthousiaste voorstander noch tegenstander. Ik zou graag in een wereld leven waarin opwekkende middelen niet hoeven gecriminaliseerd of gemarginaliseerd te worden. Net zo graag als ik in een ondermaanse zou willen verwijlen waar je van roken geen vieze mond, longkanker of rookbenen krijgt. Ik ben een utopist maar dat heeft het voordeel dat mijn hersenen dus onbelemmerd kunnen functioneren. Laat ons dus hier dus een boom opzetten over vrije drugs.

Zullen drugkartels kreunen, zullen de Escobars een traan laten. Ik denk dat drugsbaronnen te vergelijken zijn met collaborateurs. Als ze tijdens de war on drugs bewezen hebben dat ze de handel onder controle kunnen houden, echt verstand hebben van distributie en een beetje kwaliteit kunnen garanderen worden ze gewoon legaal. De echte grote zitten onderhand al in de frauduleuze namaak: veel meer te verdienen met veel lichtere straffen. Die drugs kunnen hun geen zak meer schelen de dag dat er legale concurrentie komt. Die recycleren zich desnoods als supersouteneurs.

De wet van vraag en aanbod zal de drugs een flink stuk goedkoper maken maar er zal ferm accijns geheven worden. Ik schat dat een gram coke legaal minstens rond de 50 à 100 euro zal kosten.
Er komt dus wel een verhevigd circuit met namaak-drugs, nog vuilere ecstasy-pillen, crack en pillenpaardenmiddelencocktails. De druggebruikerswereld wordt een duale samenleving. De legalisering zal onvermijdelijk een leeftijdsdrempel hanteren: 16 of 18 en onze jonkies blijven vatbaar voor het parallel circuit. Zelfs een utopist moet een grens trekken. Als je als minderjarige geen sigaretten mag kopen dan zeker geen drugs. Maar waar halen die minderjarigen hun sigaretten dan? Zeg pa mag ik een lijntje meesnuiven. Jo ga jij voor mij even naar de apotheek.

Het lijkt dus onoplosbaar. Met de geïnde accijns worden wel ontwenningskuren en sociale begeleiding gefinancierd. Er komen nog meer sociale programma’s, gratis schone naalden en opvang voor de moeilijkste afkickers die nog een tijd legaal stuff toegediend krijgen. Je zou voor minder proberen om in zo’n afkickkliniek te komen zelfs al heb je nooit gebruikt.

De sigaretten worden door de legalisering van de drugs meteen terug opwekkende middelen, zeg dus maar drugs. Een gram coke of een pakje Belga Filter heeft hetzelfde taksbandje. Daar is niet iedereen mee opgezet: de rokers niet, de tabakshandel niet maar er is nu ten minste duidelijkheid. En vergeet de alcohol niet. Er is maar één oplossing: alle rookwaar en alle drank mag alleen in vergunde verkoopspunten verhandeld worden. Dit lijkt me de goeie kant van de zaak. Alle genotsmiddelen worden op gelijke voet behandeld. Is dat niet zo dan komen er miserie en rechtszaken van. In het beste geval dus Europese verordeningen.

Er is dus een sprankel hoop dat we de hele boel kunnen regulariseren. Of je nu aan alochol, heroïne of sigaretten verslaafd bent het maakt niet uit: je bent verslaafd. De roker in mij schrikt even maar de utopist neemt nu even de overhand. Ik heb zo het gevoel dat ik al wat medestanders krijg uit de groep die nooit ofte te nooit drugs hadden willen legaliseren. Ten minste ik pak ze op hun tegenstrijdigheid: zelf wel drinken, maar geen rokers kunnen uitstaan en al wat met drugs te maken heeft meteen marginaliseren of in de criminele sfeer betrekken.

Menig schatkistbeheerder beleeft een natte droom: inkomsten uit vrije en beheersbare drugshandel. Laat ons stellen dat Europa het eerste initiatief neemt. Amerika gaat meteen dwarsliggen. Het is zoals met de klimaatbeheersing en Kyoto. De echte oplossing is alleen mogelijk als er mondiaal overeenkomst bereikt wordt. Wat voor de states primeert is uiteindelijk : worden wij (machtshebbers, captains of industry etc.) er beter van. Waarom worden de drugs in de States verboden en gecriminaliseerd. Noam Chomsky formuleert het zo: om bepaalde sociale minderheden te demoniseren. Drugs, terrorism and communism. Amerika en bij uitbreiding de wereld zou het moeilijk en ongemakkelijk hebben om bepaalde groepen te de-demoniseren.

Dit is de voornaamste hinderpaal: je moet drugs niet zozeer legaliseren als wel dedramatiseren. We maken geen abstractie van de vele levens die door druggebruik verwoest worden. We kijken veeleer uit naar de kansen om drugs binnen een leefbare maatschappij te plaatsen. We willen toch allemaal af van fietsdiefstallen en andere kleine misdaad die het wisselgeld voor een shot moeten leveren. We willen toch leven in een wereld waar niet op elke hoek van de straat een dealer staat. Dat is nu juist wat we nog versterkt hebben door ons gedoogdbeleid: je mag gebruiken maar je kan wat je gebruikt nergens legaal betrekken. Je dealer die gisteren alleen canabis sleet weet ook hoe je aan straffer spul komt. Wereldwijd merkt men dat de kanalen voor cannabis nu steeds meer voor coke gebruikt worden. Is dat de oplossing. Ik weet dat dit geen item zal zijn in het verkiezingsproza. En waarom niet? Omdat we met de klimaatbeheersing een welsiwaar beter verkoopbaar maar even onontwarbaar gespreksonderwerp hebben, zeker als we anders niks te vertellen hebben.
Share

Advertenties