Unknown
Aflevering 2 gaat door op het doodlopend spoor van de zogenaamde pilootaflevering. Een verhaal dat uitwaaiert en strandt in een reeks subplots/verhaallijntjes. Die total loss van een dochter die verpleegster wil worden en dus met de morfine begint te rommelen ( eerst nog wel een krans leggen op de plek van haar on-empatische vergelding), de zoon die (na het zoveelste one night standje) deserteert, de vader die zijn Echternach-processie naar het activisme inzet en uitzet, moeder die een nodeloos nietszeggend ommetje naar Nederland maakt. En dan die andere zoon die zijn veldrit door Vlaanderen onverminderd voortzet. Sorry voor de summiere samenvatting, jammer van de digitale pellicule.

Deze week The Bookthief gezien, verhaal over een weesmeisje in Duitsland tijdens die andere oorlog: een verhaal waarin gewone mensen de hoofdrol spelen met de onderliggende dreun van de wereldbrand en coulisse. Godzijdank een verhaal dat voor één zeldene keer niet gebaseerd is op een ‘waargebeurd verhaal’ . Wie zei het ook weer: laat de verbeelding niet gehinderd worden door de werkelijkheid. Dat is het euvel van Vlaamse Velden, dat het zo ‘waarheidsgetrouw’ en zo alles vertellend wil zijn. Die eerste wereldoorlog was een ongemene schokgolf van jewelste in de geesten, in de harten en gooide het hele westerse samenlevingsmodel overhoop. Voor eens en voor altijd werd de wereld geconfronteerd met zijn demonen en alles wat we nu beleven is daar vreselijk schatplichtig aan. Wie daar over een film, een reeks wil maken moet verder kijken dan het pure verhaal van die grote oorlog: de doos van Pandora ontplofte dermate dat we niet eens over de snippers beschikken, laat staan dat we die gewoon terug aan mekaar zouden plakken. Ik hou Vlaamse Velden voor bekeken.

Advertenties