DownloadedFile-10

Wilfried Martens had zich geen mooiere dagen kunnen bedenken om te sterven, midden het gedaas om Brailizië. Op het moment dat het land een zeldzame keer zijn eigentrots uit de kast haalt. Als een jas die je alleen op zondagen aantrekt. Voor de rest van de tijd gaat die terug in de kast. Het unionistische federalisme wint alvast vanavond, de rest valt te bekijken.

Mooie televisie-avond, dat zeker en vriendschapsbevorderend daar waar grote massa’s op een gratis pintje wachten. Krantenkopij, instant radio-formats (studio Brasil) en blij toe voor de horeca. Maar als de Kroaten een tandje bijsteken tegen die dood-geverfde Duivels kan het alsnog en betere wereld worden, zonder dat we morgen met onze kop in onze boodschappentassen hoeven te loven.

Huphup België dat vloekt een beetje, dat is Hollandse gekte. We zijn goed in het net niet op het podium staan en verliezer zijn. Wij dragen dat verlies ook altijd zo elegant. Dan roept er wel iemand dat we op een bepaald vlak de veertiende beste ter wereld zijn! And we buy it. Ho veertiende beste, dat is niet mis. We zijn uitstekende verliezers en die moeten er ook zijn.

Advertenties