Mevrouw de Staatssecretaris voor Asiel en Migratie
Maatschappelijke Integratie
& Armoedebestrijding,

joost-vandecasteele-van-maggie-de-block-wil-ik-enkel-horen-ik-vreet-misschien-geweldig-veel_1000x667
U verkeert dezer dagen in een lastig parket. De hele wereld vraagt zich af: maggie of maggie niet blijven die Afghaanse loodgieter? U bent een voortreffelijk ministrabel die een kwakkelend vreemdelingenbeleid geërfd heeft en er het beste van probeert te maken. Doorgaans wordt men gered door de gong maar u wordt er juist door getackeld: het gonst van de sympathiebetuigingen voor de leerling-loodgieter. U kan tussenbeide komen à charge ou à décharge. Maar eigenlijk hoort dat niet: dat beleid zou moeten werken.

U weet dat wetten die niet werken zichzelf uithollen. Een rechter in Nederland had een tijd geleden gesteld dat de anti-tabakswet niet werkte in de horeca en daarom is er ginds ook een uitzondering gekomen op die wet. Een rechter heeft de vrijheid om te stellen en te staven dat het gezegde dura lex sed een enkele keer niet opgaat. Als iets niet opgaat gaat het af: opgaan en afghaan is ook de resumé van uw beleid. U slaagt er in om de vreemdelingentoestroom in te dijken, te ontmoedigen maar wie hier voet aan wal zet, kan wel een jaar of vijf tussen die wal en het schip gaan banjeren. Komt het tot een lozen dan wordt er af en toe wel eens eentje door de media terug in de boot gehoosd. Laat ons eerlijk zijn, u en ik zouden ze niet graag te eten willen geven die in aanmerking komen voor een mediatieke herkansing.

Waarom is dat vreemdelingenbeleid al jaren een lapendekentje en een doekje voor het schamen. Wie komt in aanmerking voor een vast verblijf en wie moet op staande voet vertrekken. Lange tijd hebben we het over politieke en economische vluchtelingen gehad, dan was het weer een kwestie van integratie of niet en nu lijkt het af te stevenen op gratie voor wie als kleuter op eigen houtje, a son propre péril de oversteek naar Lampedusa kan maken. Kort om Moses die de Nijl afvaart.

Een uitwijzingsbeleid, wie is daar vragende partij voor? Maaltijdcheques, ja daar kan consensus rond groeien, alhoewel dat blijkt dan plots miljarden te kosten. Vreemd dat Vande lanotte die toch overal een oplossing voor heeft nog geen uitkomst heeft geboden. Toch minister van de Noordzee, straks stranden de boten op de windmolenparken en geen beleid. Is ook professor Mensenrechten maar geeft dus geen kick.

De bal ligt in uw kamp. Vooral omdat u straks weer tienduizend of meer zwervende uitwijzelingen onderdak zal moeten verschaffen. U bidt voor een zachte winter of hebt u een opvangplan klaar?.De ocmw’s laten het over hun kant gaan en als er weer een paar verstekelingen uit een gebouw verdreven worden blijkt het Noordstation dè ( enige) oplossing te zijn.

Waar blijft dat coherent en humaan charter voor wie op onze kusten strandt. U kan wachten op een Europese verordening of vermaning maar zo’n vaart blijkt het in de betreffende commissie- als die al bestaat, niet te lopen. Dus zouden we kunnen stellen dat deze bij uitstek universele materie lokaal aangepakt dient te worden. Lokaal wil zeggen: federaal, nationaal, provinciaal en stedelijk. Dat we aan het zelfde zeel trekken. Het komt me voor dat iedereen, geatittreerd of niet zomaar wat roept: madame Non, de Bart van Antwerpen en al wie een asielmicrofoon onder zijn politieke neus voelt. Het vreemdelingenbeleid ligt op ieders tong, maakt brokken in de keel maar heeft geen stem (als er al één valt mee te verdienen).

En dan nog iets, soms moet uw geweten knagen. U die de eed van Hypocrates hebt gezworen, dokter zijnde. Mensenlevens niet willens maar wel nillens op het spel zetten. Goede nacht mevrouw de staatssecretaris, slaap wel…..

Advertenties