Tags

, ,

images-8

Als Silvio Berlusconi in 1994 aan de macht komt profiteert hij van het naderend einde van een tijdperk. Italië is na de oorlog het land van Dom Camilllo en Pepone; een eeuwige strijd tussen katholieken en communisten, twee soorten die momenteel totaal passé zijn. Er is geen Democrazia Christiana meer ( opgegaan in centrumrechts) en communisten zijn opeen paar uitzonderingen na sociaal-democraten geworden in de Partito Socialista, de fameuze olijfboomconstructie en uiteindelijk uitgewaaierd in de Partito Democratico en nog wat klein links. Na Andreoti en Craxi brak Silvio het politieke landschap open met zijn ultra-liberale Partito della Liberta. Hij profiteerde van het ongenoegen van de middenklasse en het totaal gebrek aan sexyness van de politieke klasse bij de jongeren. Voor iets wat uit het niets komt is het en een zegen en een vloek om opgang te maken in de politiek. De PDL van Berlusconi miste de sclerose van de partijen die door krokodillen geleid werden maar evenzeer had die liberale partij geen geschiedenis. In andere Europese landen waren liberale partijen gegroeid uit een sociale bewogenheid of desnoods als tegenwicht voor het katholieke overwicht. Maar ze hadden tenminste gevochten voor ontvoogding, gelijkberechtiging en niet alleen voor de middenklasse.
Berlusconi zou in zijn eentje geschiedenis maken als ondernemer, mediatycoon, voorzitter van FC Milan en premier. In zijn speech na de veroordeling claimt hij de man te zijn die Italië op de kaart gezet heeft en de Italianen van de vrijheid en pluraliteit heeft laten proeven. Wat is daar van aan?

Zeker is dat hij de bi-polaristische politiek, links en rechts opengebroken heeft, meer nog heeft hij links en rechts nog eens onderling verdeeld en Italië zo goed als onbestuurbaar gemaakt. Enfin links en rechts hebben daar zelf flink de hand in gehad. Dat een komiek de grootste partij van het land op de been heeft gebracht is het resultaat van al dat verdelen en heersen. Maar gezien de Cinque Stelle niet met links in zee wou was weer een cadeau voor Silvio. Die heeft namelijk nu een een even historisch als wankel akkoord -met centrumrechts en de Partito Democratico; dat de regering Letta op de been heeft gebracht.

Kort samengevat: Berlusconi is het product van de onmacht van links en rechts om een alternatief te presenteren gedurende de afgelopen twintig jaar. Italië is een land dat zichzelf vernietigt en daar blijkbaar enig plezier in schept. ( wordt vervolgd)

Advertenties