GOD ZIJN HOBBY
God had een hobby. Als het hem daarboven
teveel werd, na de zoveelste pilaarbijter annex
zelfmoordterrorist, daalde dan voor een dag in
deze of gene mens neer zonder dat deze daar
iets van hoefde te merken. Maar meestal was
wat deze mens dan deed merkelijk opmerkelijker
dan hij placht te doen. Dan voelde die
mens zich die welbepaalde dag ook ja, hoe zeg
je dat… Goddelijk.
God is talloze malen ingedaald in een voetballer,
een jazzmusicus, een acteur of gewoon
een man achterop de vuilniskar in Buenos
Aires. Hij vond dat dat hem dichter bij de
mensen bracht. God is in de finale van de
Mundiale ingedaald in Fabio Grosso die de
vijfde en beslissende penalty tegen Frankrijk
binnenknalde. God heeft in 1975 in de opera
van Keulen een virtuoze uitvoering gegeven
van het ‘Köln concert’ van Keith Jarrett. God
heeft in een nightclub, in het red light district
van Buenos Aires, de full monthy gedaan.
Dat kwam zo, hij was dan wel in een man
neergedaald die de vuilnis ophaalde maar die
achter zijn uren ook een professioneel stripteaseur
was. Nou op het moment suprême
toen hij zijn slipje de zaal in slingerde,
onder het gekrijs van een bende Argentijnse
madammen, besefte God plots wat er allemaal
in de wereld te koop was. Die hobby werd een
verslaving zodanig dat hij zelfs meedeed aan
kwissen, miss World verkiezingen en de tour
de France.
De avond van 2 april 2005 stond God in het
sportpaleis van Antwerpen nadat hij met de
heilige geest, de vader en de zoon neergedaald
was in die meiden van K3.
Dat was de tijd dat God een zwak had voor
trio’s, daar werd erg vermakelijk over gedaan
in de hemel. Waar is God? Die is een triootje
aan het doen.
Dus God en zijn drievuldigheid laten dat
sportpaleis vollopen en laten die meiden van
K3 daar alle kleuren van de regenboog zien.
Ze komen ’s avonds thuis in de hemel. Ze
merken meteen dat er iets op til is. De Pool is
gearriveerd.
God, dames en heren, is niet katholieker
dan de Paus, Godzijdank is God zelfs geen
katholiek, ook geen protestant of mohammedaan
en zeker geen lid van de kerk van de
laatste dagen. God staat daar allemaal boven,
au dessus de la mêlé. Op 2 april 2005, de dag
dat de Pool arriveerde gaf God er dan ook
definitief de brui aan. Toen de drievuldigheid
namelijk nog iets wou eten bleken er alleen
nog Poolse meelballen te zijn en dan nog wel
met de handen te eten. Exit de rijstepap met
de gouden lepels, exit het opschudden van
de dekbedden door de Engelen.
De pool had orde op zaken gesteld, er was zelfs
sprake van een hemelgreep.

God had er al eerder aan gedacht om definitief
naar de aarde te komen, twee jaar voordien in
februari 2003. God had besloten om te liften
aan boord van de space shuttle. Hij komt die
shuttle binnen via een kleine opening in het
hitteschild en wordt, denkt hij, onmiddellijk
herkend door een vrouwelijke astronaute: die
roept nog net “oh my God” waarna de hele
zwik ontploft en hij met de hele bemanning
sito presto terug in de hemel staat. Wel een
lumineus idee aan boord stappen van het
ruimteveer Columbia.

Die tweede april 2005 brengt hij een slapeloze
nacht door tot hij ontdekt dat er ergens in
Italië drie Palestijnen met hun camionette een
behoorlijke smak maken tegen een boom op
een onverlicht weg, dertig kilometer ten zuidwesten
van Rome. Vader Rachid, zoon Isa en
zijn zus Farah hebben een restaurant in Rome
en komen net terug van een traiteursopdracht
in Castel Gandolfo. God besluit onmiddellijk
om met zijn heilige drievuldigheid in de zeiltogende
lichamen van de Palestijnen in te dalen.
Onmiddellijk jawel maar de drie worden door
een net voorbijrijdende ambulance naar het
dichtstbijzijnde Ospedale afgevoerd waar ze
de volgende morgen kiplekker uit de intensive
care ontslagen worden. De dokters hebben
geen uitleg voor dit wonder en al evenmin valt
te begrijpen dat de verhakkelde camionette
zonder een schrammetje aan de haak van de
takelwagen.

Advertenties