Tags

, ,

Deze zaterdag verschijnt de herboren Camps met simultane vertaling, een ingreep van de eindredactie. Aan ingrepen heeft Hugo een broertje dood maar de new born imagesCamps is nu wel leesbaar.

“Ik zou weer graag eens zonder die ellendige terroristenstrijd zijn. Dat je meegenomen wordt door herfstbladeren, wandelend in de ruimte van Schopenhauer, verlangend naar een poëtisch wereldbeeld.”

Om deze openingsparagraaf te kunnen begrijpen moet u ietwat de Theorie van de wil en zijn filosofische beschouwingen inzake tijd en ruimte van Schopenhauer achter de kiezen hebben. Maar de meester verzoekt u gewoon de dorre blaren als een metafoor te zien en dan kan Shopendinges evengoed een voetballer van Bayern München wezen gesteld dat die een poëtisch wereldbeeld zou koesteren. Enfin het is zondag en dat wordt ook met zoveel woorden gezegd:

“Dát is pas zondag.

Programma’s als De zevende dag zijn een ontheiliging van dat momentum. Zelfs pistolets en een glaasje port zijn er al te veel aan.”

Het momentum is een ietwat modewoord, sinds Obama dat alweer vier jaar geleden aangegrepen heeft. Het is een situatie die benut kan worden maar zo weg is. Het staat goed om na het gebruiken van zo’n posh woordje een banaal begrip te introduceren: vandaar dus de pistolets en de porto. De Johnny’s en de Marina’s zitten aan de zelfde tafel als Shopenhauer. Tijd voor een zinnetje van diens laatste hand, dat de hersenen tart:


Opinievorming hoort zijn plaats te kennen, in tijd en ruimte.
Sven Nys kan altijd. Of de nationale golfheld, Nicolas Colsaerts. Doe er een filmpje bij van hoe hij als puber uren lang golfballen in de wasmachine van zijn moeder probeerde te putten.

Een Column kan niet zonder een ietwat absurd zinnetje: het putten van golfballetjes in de openstaande partrijspoort ener wasmachine is wat dat betreft een voltreffer. Het had ook de kut van mevrouw zijn moeder kunnen zijn maar de scatologische voltreffer wordt nog even opgespaard



“Maar laat het zondag blijven.

Uitslapen, gekookt eitje, de misverstanden van de week uit de wereld helpen, het verlate intieme gesprek… Contramine t kan later wel in Terzake of in Reyers laat worden geduid.

Onnozelheid is voor de avond.

De opiniërende kermis van De zevende dag verstoort alle zondagsrust.”

Pas op hier komt het grof geschut, want al lijken de politici de doelwitten, nu wordt er echter richting uw povere verstand een dubbel salvo gelost: ultimum en satrapen. Lees de kers op de taart, gebazel van onnozelaars.Satrapen waren gouverneurs in het Perzische rijk die vrij autonoom en zonder schroom opereerden. Hier is het eigelijk een synoniem voor machtswellustelingen. 



“Met als ultimum: conflictmodel tussen satrapen van de Wetstraat organiseren. Alsof dat belangrijk zou zijn, bij een gekookt eitje, in peignoir.
”

U wordt nu uitgeleide gedaan met een les in moraal, de auteur is au fond een moralist edoch ook woordkunstenaar en literair paaldanser en tovert dus het contradictoire woord belalstingsriedel. De auteur grossiert in neologismen. U weet wat een riedel is, een uitstervend, vluchtig beroeren der toetsen maar nog met een duidelijk herkenningspatroon.

“Geef de zondag aan kunst, design en schoonheid, aan miniaturen van hoop en wanhoop. Dan voeg je iets toe. De buitenlandriedel van Didier Reynders hadden we al gehad. ”

Maar, tijd voor de uitslijter: inseminatie, kunstmatige bevruchting. Geen campscolumn zonder spoor van zaad, schaamhaar, gêne of zelfbevlekking of coïtus interruptus. En camps neemt het op voor de gewone man: geen proefbuisgeboor maar gewoon ouwerwets: zaad van een maat kan geen kwaad. 


Opinies op zondagochtend: altijd inseminatie.

Gewone mensen willen dat niet.

Advertenties