Tags

, , , , ,

images-3

Omdat we al lange tijd niet meer met zijn allen op een terras hadden gezeten was het gisteren nog een beetje improviseren: waar te gaan zitten, vrije stoelen te ronselen en mensen beleefd af te wimpelen of juist wel aan een stoel te helpen. Wij willen hier voor eens en altijd orde in brengen en een aantal mistoestanden schetsen

Stoelgangers

Het meest hatelijke fenomeen op een terras is de zogenaamde stoelgang. Een groot deel van het eens gezeten gezelschap blijkt plots collectief te moeten plassen of even collectief staand beraad te moeten houden . Ondertussen waakt een medestander, in feite bijzitter, over de lege stoelen.

Deze situatie veroorzaakt allerlei misverstanden, ergernissen bij omstanders die het terras afpieren.
De bijzitter krijgt op zijn beurt te maken met klanten die hands on komen informeren of de stoelen vrij zijn. Wij stellen daarom voor dat iedereen gewoon gaat zitten op het terras.

Plukkers en planters

Het fenomeen van het stoelen plukken en deze bij andere tafels te voegen is duidelijk onderscheiden van het feit dat deze of gene postuleert naar de zitplaats in situ. Het plukken en verplanten van stoelen werkt storend tenzij de plukker/planter een lege plaats terug van een stoel wil voorzien. Natuurlijk is men eerder geneigd een stoel te laten vertrekken eerder dan de postulant een zitplaats aan te bieden. Helaas zorgt dit voor abominabele configuraties op het terras die zowel vanuit esthetisch als ethisch oogpunt te vermijden zijn

Monopolisten
.

Als mensen vragen ‘Is deze stoel nog vrij?’ kan er en misverstand optreden namelijk dat deze ongenode gast zich naast u zal neervlijen en niet alleen uw borrelnootjes maar ook uw gesprekken gaat delen. In de regel willen mensen allesbehalve bij u en uw gezelschap aanschuiven, maar ze willen op de lege stoelen zitten en zich met hun eigen zaken bemoeien.

Zeker als er sprake is van een vol terras, met grote tafels, waarvan de uwe nog twee lege zitplaatsen biedt, bent u niet gerechtigd om deze stoelen te monopoliseren. Reeds zittende mensen worden niet geacht om lege stoelen te monopoliseren en mogen evenmin het gebruik van de tafel voor het neerzetten der consumpties weigeren.

Als u aan het lunchen bent op een terras, hebt u meer reden om nieuwkomers aan tafel te weigeren. U hoeft uw tafel (geschikt voor vier) niet te delen met onbekenden.

Tenslotte: omdat het terrasgebruik niet voor de Raad van State kan gebracht worden en geen enkele rechtbank of vrederechter terzake bevoegdheid heeft is het terrasgebruik een zaak van inschikken en goodwill.

Advertenties