images-4

(Ben sinds een paar dagen interimaris Frans in een Ukkelse Nederlandstalige school. My own private dead poets society…)

Had me voorgenomen low profile aan te houden. Geen kadaverdiscipline maar niet al te veel nummertjes maken. Dat dagje sneeuwverlof doorgebracht met extensief les voorbereiden. Even kennismaken en meteen het heft in handen nemen.
Grote luxe, een eigen vaklokaal Frans waar ik vanavond nog anderhalf uur nagebleven ben. Schitterende werkplek en het zicht op de natuur van de Nekkersgatbos.

Er blikkerde een winterzon en ik verbeterde de eerste drafts van een mini-toneel-project: een verhaaltekst in monoloogjes omzetten. Ik push ze om de brievenbus, het dorp en zelfs een HLM uit het verhaal te personaliseren, om hun verbeelding te gebruiken. Eentje heeft de brievenbus de kwaliteit toegedicht dat ze meteen weet of een brief goed of slecht nieuws bevat en de dronken conciërge van het appartementsgebouw geeft behoorlijk van jetje. Ik deel wauw’s en bravo’s uit.
Ze hebben drie maanden geen letter Frans gekregen en ik wil ze in een paar weken een boost van jewelste geven. Op een uitzondering na allemaal tweetalige Franstaligen ( dus zo al mijn hart gestolen).

Ik voel me geprivilegieerd en omdat ik ze hun moedertaal kan leren liefhebben en omdat ik de enige leraar ben waarmee ze vrijuit en continu hun taal mogen spreken. Het gaat er soms vrolijk aan toe zoals gisteren toen ik Jasin van 4 Economie castte als gangster in een verhaal over car jacking. Had een schurk nodig en die Jasin deed dat met graagte. Komen we aan de scène met de handtas: “Donnez moi votre sac!”. Zeg : “ prachtig Jasin. C’est sûrement pas la première fois que tu prononces cette phrase…”.
Er werd absoluut hartelijk gelachen in mijn overwegend nieuwe belgenklas en Jasin glunderde nog lang na.

Kijk dat is de flinterdunne lijn tussen comedy en waansmaak. Je suis un funambule en ik kan het niet laten. Zo’n zinnetje kan je je alleen permitteren als je eerst de fundamenten voor een entente cordiale gelegd heb. Als je alles afgetoets hebt en vervolgens de context opbouwt, als je de toon zet en er gespeeld kan worden.

Het allerleukste is natuurlijk dat ik hun vrolijke ijver achteraf onder expression orale moet klasseren, net zoals ik een (moeilijk) kruiswoordraadsel oplossen ( eerst alleen, dan in groepjes en dan iedereen om het eerst) voorzichtig als ‘apprentissage utilisation dictionaire’ laat inschrijven. Frans zal vervoerend zijn of het zal niet zijn.

Advertenties