Tags

, , ,

images-8

Ik hoor en lees dat u uw speech voor het nieuwe jaar deze keer een wel heel biezondere ondertoon meegegeven hebt . Toch even wat denkpistes vooraleer u een volgende en misschien laatste keer het speechmijnenveld ingaat. U weet dat er bij Mozarts Figaro en ook in zijn Cosi Fan Tutte op momenten dat de verwarring/ontreddering finaal toeslaat meerstemmige zangpartijen komen. Die zijn zo meesterlijk omdat de pathos virtuoos tegelijk de stemmenpartituur binnengeloodst en geneutraliseerd wordt. De bedriegers en de bedrogenen zingen door en met elkaar en komen in fine tot rust. Ons land is uit een opera geboren en -vooral omdat het misschien de laatste boodschap van de koning is, zou het passend kunnen zijn zijne majesteit dan wel geen zwanenzang maar toch een bezwerende uitgeleide te laten uitspreken.
Natuurlijk moet de koning als naar zijn gewoonte zijn bezorgdheid om het welzijn van het land en de burger uitdrukken, hoop geven in bange tijden en een welgemeende schouderklop achter de hand houden.  Maar tegelijk is terughoudendheid bij de huidige gang van zaken, goed verdisconteerde verontwaardiging en enige reserve op zijn plaats. Je kan het cement van de natie zijn maar daarom moet je niet beperken tot het vullen van de barsten in de gevel als de fundamenten, die de barsten veroorzaken aangetast worden.
De hele speech zal het dus moeten hebben van de vorm waarin die gebracht wordt want de tekst zal en filigrane tegen de lamp gehouden worden. Wat rest zijn het inbouwen van stiltes, de mimiek van het gezicht, de oogopslag en het oogcontact met de camera. De dag na de toespraak moet er in alle kantines en cenakels gepraat worden over de bezorgdheid en waardigheid maar ook de beslistheid waarmee de koning zijn boodschap gebracht heeft. Ieder commentaar moet beginnen met het zinnetje : “Je zag duidelijk dat de koning…..”. We moeten het zien maar ook horen. Werk aan het timbre, laat uw stem een octaaf zakken, bouw aarzelingen, herhalingen in en gebruik woorden die tegelijk significant en polyinterpretabel kunnen zijn. Bouw zinnen in als “ ik richt mij tot ieder van U….,  mijn bezorgdheid gaat verder dan het bestaan van de monarchie zelve…..”
U zou natuurlijk ook eieren voor uw aan de index aangepaste geld kunnen kiezen en het rapalje de levieten kunnen lezen. U zou de soevereiniteit van het volk kunnen onderstrepen . U zou scherp uit de hoek kunnen komen: politici die het colloque singulier schenden en die een aanhollende staatsschuld (de op een na grootste van Europa) en het tanende om niet te zeggen haveloze imago binnen de internationale gemeenschap bewerkstelligen.
Ik geef u deze adviezen ofschoon ik eerder een republikein dan wel een monarchist ben. Ik ben in deze alleen een gebelgd landgenoot en iemand die niet meer kan aanzien hoe de nog altijd officieel niet gewraakte persoon van de koning gebruikt en misbruikt wordt. U wordt in een onmogelijk parket gedwongen.
En nog een laatste adviesje, zorg voor een geladen einde, met een enigmatisch, klifhangend zinnetje. Al wie dit land wil dienen kan lering trekken uit de woorden van Boris Vian : Je ne cherche pas de contenter tout le monde, je veux le bonheur de chacun. Ik probeer niet iedereen tevreden te stellen, ik streef wel naar het geluk van elkeen. Goeden avond, tot ziens.
Laat de camera een slome traveling doen als het laatste woord van de tekst weerklinkt, hou het beeld nog even en dan geen volkslied maar… “fin”. Bingo!

Advertenties