Tags

, , , ,

Wie dacht dat de rokers in België het laatste loodje gelegd hadden is er aan voor de moeite. In een exclusief interview met strafpleiter Jef Van Steenbrugghe legt deze de strategie uit waarmee hij in het najaar naar Straatsburg trekt. “Roken sorteert onder de vrije meningsuiting en in tegenstelling tot wat aangenomen werd is roken niet onverenigbaar met het gezondheidsstandpunt van de wereldgezondheidsorganisatie WHO” zegt de niet-rokende jurist. Kortom het rookverbod; wordt vervolgd.

-Meester. in het voorjaar van 2011 velde het grondwettelijk hof een arrest waardoor de uitzonderingen op het rookverbod met ingang van 1 juli ongedaan gemaakt werden. Door het roken toe te laten in eetcafés en gewone cafés waren de werknemers daar verstoken van het rookvrije voordeel dat personeel in restaurants genoot. Daar is geen speld, laat staan een rookstokje tussen te steken?

-JVS: “Het is een absoluut godsgeschenk geweest voor de politieke klasse dat het grondwettelijke hof het totale rookverbod besliste want zelf waren parlementariërs er nooit uitgekomen. Er was allesbehalve een volstrekt draagvlak voor een totaal rookverbod en dat zat ze dwars en toen kwam dat grondwettelijke Deus Ex Machina. Je kan de politici zonder onderscheid niet van enige voldaanheid vrijpleiten. Oef de rookaffaire was dood en begraven.

-Mogen we  er vanuit gaan dat ze de rookwetgeving bewust zo kramikkig in mekaar gestoken hebben?

-JVS ; ” Wel daar lijkt het op. Op den duur leek het wel te gaan om een verbod op eten in gelegenheden waar gerookt werd, in plaats van andersom. Waar gerookt werd mocht nog een droog saucisseke genuttigd, enfin die verordening was zo lek als een bodemloze put. De advocaten van de liga tegen de kanker hadden niet veel nodig om het hof te overtuigen: het ging niet om het roken zelf maar wel om de discriminatie tussen horeca-personeel dat wel of niet in rookgelegenheden werkte. En zoals u weet is discriminatie verboden, zeker op de werkplaats. Er mag geen onderscheid gemaakt worden op basis van geslacht, geloofsovertuiging, huiskleur, seksualiteit maar dus wel tussen niet- en welrokers. Dus daar zitten ze al grandioos fout. Met dat argument alleen al kunnen we Straatsburg platleggen.

In België is de wetgeving rondom het roken een absoluut voorbeeld van laxisme en absurdisme. Ook de manier waarop de horeca op kosten gejaagd werd en achterdeurtjes aangeboden is hallucinant”.

-Argumenten  die door  de de VLD  aangevoerd werden voor het gunnen van roken in cafés waren altijd geënt op de discriminatie tegenover en de overlevingskansen van de kleine zetbazen. Die hadden te weinig geld of ruimte om een rokerssalon te voorzien. Die waren dus allesbehalve bezorgd om de rokers en de passieve mee-rokers.

-JVS: Inderdaad maar als u mij toestaat wil ik de zaak ook even weghalen uit de horeca-context. Is het u ook al opgevallen dat de meeste  zo niet de totaliteit van de passieve rokers zich het liefste in cafés, restaurants, schouwburgen en bij uitbreiding op straat en in de huiskamer ophield. Meer nog, in de onmiddellijke nabijheid van rokers.

-Inderdaad. Je stak er een op en je kon er gif op nemen dat je binnen de seconde een, twee of meer gasten rond je had die meerookten; weliswaar passief maar wel stiekem inhaleren . En dit geheel terzijde: die meerokers kochten nooit een een pakje om iets terug te doen.

-JVS Kijk daar kunnen we dus èn van uitlokkingsmisdrijf en van eigendomsvervreemding gewagen. Ik sluit niet uit dat we na Straatsburg ook in Eerste Aanleg schadevergoedingsdossiers zullen indienen. En dat met terugwerkende kracht, ware het niet dat hoe langer je in de tijd terug gaat, hoe lager de prijs van een pakje wordt. En vrouw die in het geheim 25 jaar meegerookt heeft met haar echtgenoot en vervolgens de scheiding aanvraagt begint aan een halve Euro per pakje.

– In u requisitoir komt ook een appel voor mededogen en stelt u het recht op roken ook op de zelfde lijn als het recht op vrije meningsuiting. Hoe hebt u dat onderbouwd,

-JVS:‘Bijeenkomsten’ van rokers zijn een fundamenteel recht dat in de grondwet gestipuleerd wordt als het recht op vereniging en vergadering. Wij zouden zelfs durven stellen dat roken ressorteert onder het recht op vrije mening. Nu zijn al deze rechten weliswaar niet vatbaar voor preventieve maatregelen maar wel voor de ter zake geldende wetgeving; zeker voor zover ze een inbreuk kunnen maken op de nationale veiligheid, de openbare orde en … de gezondheid. Dat is het tere punt en dus ook het enige criterium.

Geen probleem. De wereldgezondheidsorganisatie heeft gezondheid  als volgt gedefinieerd: “gezondheid is een toestand van volledig lichamelijk, geestelijk en maatschappelijk welzijn en niet slechts de afwezigheid van ziekte of andere lichamelijk gebreken”</em>.  Vooral dat geestelijke en maatschappelijke is een interessante insteker.  Een maatschappij kan zijn gezondheid ook afmeten aan de manier waarop ze omgaat met welbehagen, vertroosting, mededogen en verdraagzaamheid. Volgt u mij? Als junkies recht hebben op methadon en ontwennende alcoholverslaafden naar hartenlust mogen roken van hun behandelende dokters is er ook enig vergelijk mogelijk voor nicotine-users me dunkt. En meer dan dat is er een maatschappelijke consensus tussen rokers en niet rokers denkbaar?

-Kan u iets precieser zijn?

– Wel, de rehabilitatie van de roker zal een werk van lange adem zijn, krijgen we in 2013 gelijk van hert hof dan zie ik de mogelijkheid dat er tegen medio 2015 weer overal, ik zeg wel OVERAL weer gerookt kan worden. Vele horeca-uitbaters hebben de asbakken gerecycleerd als hapjes-bord en daar is dus een goeie kans dat cafés en restaurants snel weer een rook-infrastructuur hebben, die naam waardig. Wat we niet kunnen garanderen is dat horeca-gelegenheden onmiddellijk weer die verzengende geurcocktail van alcohol en peuken zullen kunnen aanleveren. Dat is uiteindelijk een kwestie van maanden. Waar een wil is, is een weg en de voornaamste consensus is toch wel dat de niet- en passieve rokers voortaan in de voormalige rooktenten plaats zullen nemen.

Advertenties