Tags

, , , ,

Dat ze in Brasschaat geen tramverbinding met het centrum van Antwerpen willen was tot vorige zaterdag het laatste van mijn zorgen. Evenwel stond ik om kwart na acht op perron 22 van de Roosveldtplaats om uit te vogelen hoe ik iets voor tienen in dat wingewestje van de NV-A aka het Vlaams Belang zou geraken.

Mijn goede tante Maria was daar in een rusthuis komen te overlijden en I had to pay my respects. De buschauffeur van De lijn kon mij meenenen richting Zandvliet en garandeerde mij een aansluitende bus in het gehucht Hoevenen. Andere mogelijkheid was een bus die om halftien vertrok en mij in het hart van Kapellen zou dropen waarna het een taxi werd of te laat opdraven.

De actualiteit had mij achterhaald: dat ik nooit of te nooit naar Brasschaat zou varen. De bus bracht mij langs de kaaien, de luchtbal en wurmde zich door het district Ekeren: een atlantic wall van havengebouwen en sociale blokbouw week voor dicht geplamuurd platteland en even later stond ik een klein smal straatje in Hoevenen te liften. Alle neuzen gingen en hingen tegen de ramen.Het was blijkbaar van de petroleumcrisis geleden dat iemand daar nog eens een duim opgestoken had en die ook meteen in het meervoud ging leggen, de duimen.

All the way to Brasschaat en stuck in the middle of nowhere. Ik werd uiteindelijk ontzet door een gezelschap Westvlamingen dat mijn weg kruiste. Het betrof niemand minder dan mijn zussen en zwager die door Gods hand geleid (op verzoek van mijn tante) gevlucht waren voor een file op de ring en passeerden waar ze nooit hadden moeten passeren. Als je God moet aanroepen om in Brasschaat te geraken hoe wil je dan dat Bart de Wever ooit Antwerpen zal kunnen besturen.

Dat gezegd zijnde, een tram naar Brasschaat is nog steeds het laatste van mijn zorgen. A waste of money: in dat straatje in Hoevene heb ik in tien minuten tijd honderd bolides richting Brasschaat zien stomen met een gemiddelde bezettingsgraad van 1,1 passagiers, huisdieren en zwangere passagiers meegeteld. Ook voor hangjongeren wiens natte droom het zou zijn om in Brasschaat keet te schoppen: niet doen het is daar de dood in de pot op een parenclub na.

Advertenties