Tags

, , , ,

(inleiding een beetje aangepast)

01/04/2010
Met Bart’s confederaal kattenbelletje is het communautaire spel weer op de wagen. Kan er een barst in België komen: vooral als er in 2014 verkiezingen komen? Hoe kan een land ophouden te bestaan? Niet gehinderd door al te veel voorkennis van zaken (gelukkig maar want dan schrijf je niks) wil ik voor u een paar zuinige maar onderbouwde scenario’s ontwikkelen. Laat ik stellen dat dit een voorlopige handleiding is.

Soevereiniteit
Een staat of een natie wordt gedefinieerd door zichzelf en de buitenwereld. Een staat bestaat bij gratie van zijn grondwet. In die grondwet ligt de essentie besloten: soevereiniteit en organisatie, rechten en plichten. Een staat hervormen laat staan hem ontbinden is alleen mogelijk door een aanpassing van de grondwet. In essentie zal een staat zichzelf hoogst uitzonderlijk opheffen: lees de tak doorzagen waarop hij gezeten is: zo goed als nooit dus. Het splitsen van ex-Joegoslavië en het tegenovergestelde: de constitutie van een nieuwe staat of het erkennen van zijn onafhankelijkheid is altijd gerelateerd aan wie hem voordien onder voogdij had of de internationale gemeenschap en het internationaal recht.

Heft een staat zich op om zich te splitsen dan zal de internationale gemeenschap er op toe kijken of deze actie wel wenselijk, gewettigd en leefbaar is. Om de eenvoudige reden dat constitutionele staten de regel zijn. Wordt een staat erkend dan kan die zetelen in Internationale organisaties en betrekkingen onderhouden met andere staten. De Internationale gemeenschap zal er op toezien dat er een nieuwe constitutie bereikt wordt of deze juist verhinderen.

De republiek?
Dit allemaal om te zeggen dat we hier niets gaan opblazen zonder er de buren, ver of dichtbij of desnoods allemaal samen, in te kennen. Dit veronderstelt dat wij België vreedzaam afblazen en vervangen door Wallonië en Vlaanderen. De koning krijgt een opzegvergoeding en schadeloosstelling. Was het maar zo eenvoudig want we zijn één koninkrijk. De geschiedenis leert ons dat koningen onthoofd kunnen worden of in ballingschap gestuurd. Het koninkrijk wordt nooit vreedzaam ontbonden maar via een revolutie of staatsgreep omgevormd tot een republiek: res publica of desnoods geregeerd door een militaire junta. Franco, Pinochet of Bokassa – het maakt niet uit als er maar een schijn van stabiliteit is trekt de internationale gemeenschap onmiddellijk zijn tengels af van je nieuwe staat.

Nu niet meer want Europa zal zich meteen in de zaak mengen, al was het maar om via een Internationale conferentie het Brussels grondgebied uit te roepen tot een apart district onder rechtstreekse voogdij van de Verenigde Naties. Er zullen in de straten blauwhelmen paraderen: eindelijk blauw op straat.

Reden van deze Europese inmenging: officieel om een neutrale zone te creëren en het internationale imago van Brussel te vrijwaren, officieus om nog toegang te hebben tot hun eigen parlement, restaurant, kantoor, villa et cetera.

So far so good
Hoever zijn we? Wel, we moeten én een staat ontbinden én schoon schip maken met de monarchie. Een beetje staatsgreep en snel, zou dus op zijn plaats zijn. Als het maar proper gebeurt. Niet alleen proper maar ook snel en onverhoeds, onverwacht en: profiteer van de verrassing. Zorg dat je de respectieve bevolkingen snel op de hand krijgt. Laat het eerder op een revolutie dan wel op een machtsovername lijken.

De revolutie
Wil u een revolutie ontketenen als dekmantel voor een machtsovername dan hebt u twee dingen te doen. U zorgt ervoor dat het volledige mobilofoonverkeer plat ligt en haalt de televisiezenders voor korte tijd uit de ether. Vooral dat laatste want medestanders in de revolutie zullen vanaf zes uur een paar speruren willen inleggen om de Bold and the beautiful en vooral de Kampioenen niet te missen. Mistevreden jongeren zullen na het platleggen van het mobilofoonnet spontaan op straat komen. Gebeurt er geen drooglegging van de gsm kan je op de grootste apathie rekenen.

We pisten een plas, we dronken…
Vervolgens zal u goede redenen moeten hebben om uw revolutie te wettigen en u moet vooral instant nieuwe regeringen en leiders hebben, in het laatste geval voormannen die internationaal tot de verbeelding spreken. Veel geluk daarmee al onze wonderboys en loodgieters zitten in Europese of internationale posities.
Waardoor we, bij nader inzien, de optie van een revolutie/junta toch maar beter vervangen door een dubbele onafhankelijkheidsverklaring en boedelscheiding. De vreselijke pech is dat we de internationale gemeenschap geen Apocalyps kunnen voorspiegelen, gesteld dat België zou blijven voortbestaan. Het is hier de Balkan niet, Brussel is geen Belfast, BHV geen Sarajevo en we hebben geen martelaren, zelfmoordcommando’s.

Hoe brengen we ze het aan het verstand dat de toestand ‘onhoudbaar’ is en dat we echt wel het kruitvat van het Verenigd Europa zijn? Want dat is het probleem: we zijn geen probleem. Alle leden van de Cellules Communistes Combattantes (CCC) zijn met pensioen, de Bende van Nijvel ligt op apengapen, Baron de Bonvoisin kunnen we maar beter vergeten.

U ziet het: de splitsing/opheffing van België is nog uitzichtlozer dan de toestand waarin we nu verkeren. En precies omdat we Belgen zijn (probeer het maar te ontkennen, het lukt niet…) gaan we gewoon door…

Advertenties