Tags

,

Ik lichtte lijn ogen van de Ipad, uit het eerste hoofdstuk van 50 tinten van grijs, nog niet wetende wat volgen zou. De trein stopte in het station van Waregem, de klok wees vijf na acht. We gleden weg; een klokkentoren waar de kerstster nog op zat, van vorig jaar, een Colruyt in de tuinen van villa’s en toen. Toen kwam de zon op, een tip onder een autostrade van lila paarse wolken, een schijf van vlammend rood oranje met een heel klein sluiertje. Zo laat had ik de zonsopgang niet meer verwacht. Hij in al zijn glorie en zij in majesteit. Het ruimteschip aarde kantelde in aanbidding. De zon ging op in panning, de trein stond stil en het landschap ging als een gek te keer. .

Advertenties