Tags

, , , ,

Het is echt niet de eerste keer dat er bij Knack een exclusieve wordt gesteld bij iemand of iets. Het hoorde vroeger tot de core business van de redactie om turbulent te zijn. In die zin ben ik een beetje geschrokken te lezen dat Knack een rechts blad zou zijn geworden. Gesteld dat de invloed van Van Cauwelaert ( een bevlogen lezenswaardige conservatief) dermate en dusdanig is dan moet het tij inderdaad gekeerd. Ik mag uit de pioniersdagen spreken: Knack was een verzameling van tegengestelden, links en rechts, bevlogen en behoudsgezind, Bourgondisch en anorexsistische magen, geheelonthouders en drinkers. Niet voor niets was onze hoofdredacteur een cocktaildief en een klassieke componistenpoeper en niet de eerste vrijzinnige die zich in de schaduw van een kerkportaal liet begraven. Samen met nogal wat overlevenden zou ik hier een lans willen breken voor Jos Grobben. Grobben is al zijn hele leven een stille kracht binnen Knack en Roularta.

Hij begint in 1977 bij De Krant en duikelt vervolgens de Knackredactie en de Noorse Fjorden binnen met zijn mobilhome. Jos ontdekt daar een roestende gastanker die daar op een gasterminal ligt te wachten, enfin iets met Zeebrugge, Distrigas en de Methania en van dat soort verhalen maakt Jos zijn uithangbord. Hij installeert zich in een jagershut in de Bertemse bossen, trouwt een toffe madam en komt dat met de hele redactie op mijn Leuvense kot vieren: veertig man die zich door mijn wintervoorraad heen vreet en de wijnkelder van de Vaartstraat 19 plundert.

Jos gaat een keer naar de concurrentie: De Zwijger en komt terug als freelancer en sindsdien is hij niet meer opgehouden zichzelf uit te vinden en te verstoppen in het organigram. Dankzij de lemma’s content, manager, magazine en editor is zijn CV toch nog ietwat gevuld geraakt. Maar hondstrouwer dan Jos in de journalistiek bestaat er niet en tegelijk niet stil gezeten en de digitale revolutie aan boord gehesen. Knack, laat Jos niet los!

Advertenties