Tags

, ,

Sixlog minizine en onze chef sport volgen dit jaar de tour en helpen, op verzoek van de NOS,  Mart Smeets om de uitzendingen van De Avondetappe wat spitanter te maken.Bij de aankomstplaatsen wordt iedere avond een gezellige babbel georganiseerd van op het tentterrasje voor de caravan van Mart Smeets.

-U bent er blijkbaar meteen ingevlogen en Hollandser kan het blijkbaar niet: gezellig aan tafel voor de caravan?

-Ik heb mijnheer Smeets wel moeten overtuigen. Doorgaans zoekt zijn researcher originele locaties en dit is natuurlijk le retour à l’origine: bitterballen en een pilsje op tafel. En als gasten gewoon Gert en Hermien.

-U hebt hem overtuigd?

-Was niet makkelijk. Smeets is every inch a gentleman. Je verkoopt hem een schop onder zijn kont en hij prijst de kwaliteit van je schoenzolen. Heb ik ook echt gedaan.

-Ja?

-In de tour 2007 kwam die in het NOS-journaal om de uitzending aan te kondigen. We stonden daar in een abdijkerk en Smeets moest zo hoog nodig…

-
Dat kan gebeuren

-…
Zo hoognodig de akoestiek testen: “De avondertappe…..pe pe pe”. Dat galmde daar want Smeets is, zoals u weet een niet onaardige bariton bij de Groningse Operettevereniging en ik zag vader abt Dom Pérignon al aanstalten maken om alle stekkers uit de stopcontacten te trekken. Er bleef dus maar een ding over om de show te redden: een welgemikt schot waardoor Smeets meteen door de sacristie richting binnenkoer gekatapulteerd werd. Je kunt in Antwerpen misschien wel tegen de kathedraal pissen maar in Frankrijk wordt er niet gelachen in Godshuizen. Die was dus voor het zingen de kerk uit. Heeft mij achteraf uitvoerig bedankt voor de interventie en gevraagd waar ik mijn maatje 46 betrek.

-Die caravan is een hele ommezwaai?

-Jazeker. Gelukkig heb ik bij tourdirecteur Christian Prudhomme nog zo’n authentieke tourcaravan kunnen bemachtigen. En wel een exclusief exemplaar met uitklaptent. De tourtafel in notenacajou hebben we op de rommelmarkt kunnen ruilen voor een vintage campingtafel inclusief vier even uitklapbare campingstoelen.

-En de outfit van Smeets moest ook dringend veranderd.
-Wat u zegt. Dat fatjesimago en die bril. We hebben geopteerd voor een monocle en eenvoudige boerenkiel. En ook die eindgeneriek met Dalida was iets teveel strandjaneterïg. We gaan nu de ether uit op de tonen van ‘Guus kom naar hus’.

-U werkt samen met regisseur Jan Stekelenburg?
-Liever jij dan ik. Die Stekelenburtg kan geeneens een correcte Franse zin breien. In die zelfde tour 2007 komt Stekel bij de hotelbalie en ik hoor de baliebediende: “Mais monsieur Steakalanbourg les animaux ne sont pas admis dans les chambres”. Stekel had hem gebeld met de boodschap dat hij “Un peu de shampoo pour les chevaux” wou. Weet u wat zijn lievelingsswoord is : zelfvoorzienend!

-Euh?

-Dat je zelf je wijn uit de Nederlandse Hema meebrengt en dat er in het hotel stampot gekookt wordt op een campinggaspit naast het bed van Smeets! Dan zit je daar in de lobby met een cuba libre en komt Stekelenburg met een blikje Hemacola je glas inpalmen voor de ogen van de ober met de vraag: “Je peu des glaçons et un peut de citroën”. De voorzienigheid in persoon . Ik herinner mij nog zo iets op het einde van een Avondetappe. Mart Smeets stapt vanop de binnenplaats de kerk in en gunt ons nog een laatste blik op het koor alvorens Dalida postmortem van wal te laten steken. Nu had Stekel het grandioze idee om meteen ook de klokken te laten luiden. Als om kwart voor middernacht de klokken gaan luiden in een Pyreneeëndorp dan kan dat alleen betekenen dat er een bosbrand uitgebroken is . Eén minuut later stond het dorp op stelten en kwam de brandweer al aantoeteren. En dat dus allemaal omdat Stekel een ideetje had. Stekel staat nog onder contract maar mag alleen nog piepers jassen en de plee verschonen.

Advertenties