Ik heb dus blijkbaar de kans gemist om eindelijk definitief door te breken met ‘een maand lang elke dag een idee’, pech want doorgaans ontsnapt niets aan onze waandacht. Zeker een blinde vlek op de Radar. Ja ook in de jourbalistiek is er een dodehoekspiegel. In Canada zijn de studenten al maanden aan het staken en betogen tegen de verhoogde inschrijvingsgelden en het neemt daar de proporties aan van een nieuwe Mei 68 aan. Is studeren een mensenrecht en wordt dat overtreden? Ik zie Ban Ki-moon nog niet zo direct naar Ontario fietsen met een brandbrief onder de snelbinders

En dan is er nog de aardbeving in Italië. Daar gaan mijn gedachten uit naar een 200.000-tal Parmigiani die van de kaasrekken gedonderd zijn. Flinke karrenwielen van 40 kilo elk die holderdebolder koppeltje doken en de magazijnen ontoegankelijk maken, wegens gebarikadeerde deuren en lawinegevaar. Wie gaat die ontzetten een divisie kaaskop-blauwhelmen?

Nee er vergaat wel iedere dag een veerboot in Zuid-Oost-Azie en ook dat zal u dus niet in de Story lezen, die hebben het te druk met het nageslacht Pfaff, daar sparen de redacteurs hun erecties voor hun ballpoint. Oh Ja, een maand lang elke dag een idee mag voor mij elke dag een stuk worden. Doen toch..

Advertenties