“Doe je ogen niet open als je kunt, en streel jezelf, je handen zijn zo mooi, ik heb er heel vaak van gedroomd nu wil ik ze zien, ik vind het fijn om ze op jouw huid te zien, zo, ga alsjeblieft door, doe je ogen niet open, ik ben hier, niemand kan ons zien en ik ben dicht bij je, streel jezelf mijn geliefde heer, streel je geslacht, alsjeblieft, zachtjes,’
ze stopte. ‘ga alstublieft door’, zei hij,

 


‘het is mooi, jouw hand op je geslacht, niet ophouden, ik vind het fijn om ernaar te kijken en om naar jou te kijken, mijn geliefde heer, doe je ogen niet open, nog niet je moet niet ‘doe je ogen niet open als je kunt, en streel jezelf, je handen zijn zo mooi, ik heb er heel vaak van gedroomd nu wil ik ze zien, ik vind het fijn om ze op jouw huid te zien, zo, ga alsjeblieft door, doe je ogen niet open, ik ben hier, niemand kan ons zien en ik ben dicht bij je, streel jezelf mijn geliefde heer, streel je geslacht, alsjeblieft, zachtjes,’
ze stopte. ‘ga alstublieft door’, zei hij,

‘het is mooi, jouw hand op je geslacht, niet ophouden, ik vind het fijn om ernaar te kijken en om naar jou te kijken, mijn geliefde heer, doe je ogen niet open, nog niet je moet niet bang zijn ik ben vlak bij je, voel je me? ik ben hier, ik kan je aanraken, dit is zijde, voel je dat? het is de zijde van mijn jurk, doe je ogen niet open, dan zul je mijn huid ontvangen,’
zei ze, ze las langzaam, met een stem als een kindvrouwtje,
‘je zult mijn lippen ontvangen, wanneer ik je voor het eerst aanraak zal het met mijn lippen zijn, je zult niet weten waar, op een gegeven moment zul je de warmte van mijn lippen voelen, op je, je kunt niet weten waar als je je ogen niet opendoet, doe ze niet open, je zult mijn mond voelen en je weet niet waar, plotseling.’
hij luisterde roerloos, uit het borstzakje van zijn grijze pak stak een witte, maagdelijke zakdoek,
‘misschien zal het op je ogen zijn, ik zal mijn mond op je oogleden en je wimpers plaatsen, je zult de warmte in je hoofd voelen binnendringen, en mijn lippen in je ogen, van binnen, of misschien zal het op je geslacht zijn, ik zal mijn lippen daar beneden plaatsen, en ze van elkaar doen terwijl ik stukje bij beetje omlaag ga,’
zei ze, ze zat met haar hoofd over de blaadjes gebogen, en met één hand streelde ze haar hals, langzaam,
‘ik zal jouw geslacht mijn mond laten openen, doordat het tussen mijn lippen naar binnen gaat, en tegen mijn tong duwt, mijn speeksel zal langs je huid omlaag glijden tot in je hand, mijn kus en jouw hand, in elkaar, op jouw geslacht,’
hij luisterde, hij hield zijn blik strak op een zilveren lijst gericht, leeg, die aan de muur hing,
‘totdat ik je ten slotte op je hart zal kussen, want ik wil je, ik zal bijten in de huid die op je hart klopt, want ik wil je, en met je hart tussen mijn lippen zul je van mij zijn, werkelijk, met mijn mond in je hart zul je van mij zijn, voor altijd, als je me niet gelooft doe je je ogen maar open geliefde heer van me en kijk naar me, ik ben het, wie zal dit ogenblik dat plaatsvindt ooit kunnen uitwissen, en dit lichaam van mijnu zonder zijde,  jouw handen die het aanraken,  je ogen die ernaar kijken,’
zei ze, ze zat nu naar de lamp toe gebogen, het licht scheen fel op de blaadjes en drong door haar doorschijnende gewaad,
‘jouw vingers in mijn geslacht, jouw tong op mijn lippen,  jij die onder me glijdt,  je pakt mijn heupen vast, je tilt me op, je laat me over jouw geslacht heen glijden, zachtjes, wie zal dit kunnen uitwissen, jij binnen in mij, langzaam bewegend, je handen op mijn gezicht, je vingers in mijn mond, het genot in je ogen, je stem, je beweegt je langzaam maar tot je me pijn doet, mijn genot, mijn stem,’
hij luisterde, op een gegeven moment draaide hij zich om om naar haar te kijken, hij zag haar, hij wilde zijn ogen neerslaan maar dat lukte hem niet,
‘mijn lichaam op het jouwe, jouw rug die me optilt, je armen die me niet laten gaan, de stoten binnen in me, het is teder geweld, ik zie je ogen zoeken in de mijne, ze willen weten tot waar je me pijn kunt doen, tot waar je wilt, geliefde heer van me, er is geen einde, het zal niet ophouden, zie je dat? niemand zal dit ogenblik dat plaatsvindt kunnen uitwissen, je zult voor altijd je hoofd achterover gooien, schreeuwend, ik zal voor altijd mijn ogen sluiten en daarmee de tranen losmaken van mijn wimpers, mijn stem in de jouwe, jouw geweld dat me vasthoudt, er is geen tijd meer om te vluchten en geen kracht om weerstand te bieden, het moest dit ogenblik zijn, en het is dit ogenblik, geloof me, geliefde heer van me, dit ogenblik zal er zijn, van nu af aan, zal er zijn, tot aan het einde’,

 

 

Het werk van Alessandrio Baricco is bekroond met verschillende internationale prijzen. Oceaan van een zee won de Premio Viareggio, Land van glas werd bekroond met de Prix Médicis étranger en Zijde werd in 1998 uitgeroepen tot Booksellers International Book of the Year.
Het boek Zijde werd in 2007 verfilmd door Francois Girard met hoofdrollen voor Keira Knightley en Michael Pitt. De novelle Novecento is in 1998 door Giuseppe Tornatore verfilmd als The Legend of 1900.

Zijde (1997) betekende de grote doorbraak voor Alessandro Baricco (Italië) en werd in 1998 uitgeroepen tot ‘Booksellers International Book of the Year’. De betoverende mini novelle (120 pagina’s) speelt zich af in de tweede helft van de negentiende eeuw. Het dorpje Lavilledieu (Zuid-Frankrijk) leeft van de zijdeproductie. Wegens een ziekte van de zijderupsen, traditioneel aangevoerd uit Egypte en Klein-Azië, wordt het terrein noodgedwongen verlegd naar Japan, een land dat op dat moment nog een aura van geheimzinnigheid en mysterie uitstraalt. De grenzen met de buitenwereld zijn nog maar pas geopend. Hervé Joncour wordt vier maal op expeditie gestuurd en geraakt iedere keer meer in de ban van een intrigerende, jonge vrouw.

Advertenties